ಎರಡು ದಿನ ಎರಡೇ ಜೀವ-II

ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಮನೆಯಲಿ

ಇಂದು ನಾಳೆ ಎರಡು ದಿನ ;

'ಏನು ಮಾಡುವುದು?

ಏನು ಬಿಡುವುದು?'

ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು

ನಾವೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡು

ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡೆವು.

ನಾಚಿ, ಏನೂ ಹೇಳದೇ

ಒಳಗೋಡಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತು ಮರೆಯಲಿ

ಕಾಲ್ಬೆರಳಿನಿಂದ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕುತ್ತ

ನಿಂತಿರುವಳು ಮನದನ್ನೆ.

ಇಷ್ಟು ಸಾಕಲ್ಲವೇ ?

ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿಯಲು ...

"ಸ್ವರ್ಗದಲೆ ನಮ್ಮ ವಿಹಾರ" ಎಂದು

ಕಣ್ಣ ಸನ್ನೆಯಲಿ ಕೇಳಲು

"ಥು, ಏನ್ರೀ ನೀವು...."

ಎನುತಲೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು ಬಿಗಿದು.

                         ✍ ಸತೀಶ ಉ ನಡಗಡ್ಡಿ

ಜಲಪಾತ

ಕೈ-ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ ಜೋಡಿ ಜೀವಗಳು
ತೇಲಿ, ತಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ತಣಿಯುತಿವೆ ಬಿಸಿ ಭಾವಗಳು
"ಯಾವ ಗುರುತು ಪ್ರೀತಿಗೆ
ನೀ ನೀಡುವೆ ನನಗೆ ?"
ಎನ್ನುವ ನಲ್ಲೆಯ ಮಾತಿಗೆ
ಇಟ್ಟು ನುಡಿವನು ಮೂತಿಗೆ
ಬಿಸಿ ಮುತ್ತನೊಂದು ಆಸೆಗೆ
"ಇದೆ ನನ್ನ ಗುರುತು ನಿನಗೆ - ಪ್ರೀತಿಗೆ."

ಅಬ್ಬಾ, ಅದೇನು ಹಬ್ಬ ಈ ಜೋಡಿಗೆ !!
ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದ ಬೆಸುಗೆ.
ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಬೆಳೆದದ್ದು, ಕಾಡಿದ್ದು,
ಬೇಡಿದ್ದು, ಪಡೆದದ್ದು, ನೀಡಿದ್ದು.
"ಇಷ್ಟೇ ಏನು?" ಎಂದಿದ್ದು;
ಮತ್ತೇನೋ ಹೊಸದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದು.

ಉಟ್ಟ ಬಟ್ಟೆ ನೆನೆದು ಹಸಿಯಾದಾಗ
'ಬಾ ತೀಡು, ತಂಡವು' ಎಂದಾಹ್ವಾನಿಸುವ ಭಾವ ಯಾಗ
ಇಲ್ಲಿ ನಲ್ಲನ ಮಾತೇ ನಲ್ಲೆಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ :
ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಿಂದಿನ ಅಸೆ,
"ನನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ನಿನಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತೀರಿಸೆ"
ಎನ್ನುವ ನಲ್ಲಗೆ, ನಲ್ಲೆಯ ಮೌನವೇ ಶಿಷ್ಠ.

"ಬಾ ಬಯಸುತಿದೆ ಮನ ಇಂದು ನಿನ್ನ"
'ಎಂದು ಕರೆವನು ಅದೆಷ್ಟು ಚಂದ ನನ್ನ'
ನಾಚಿ ನೀರಾಗಿಹಾಳು ನೀರೆ
ಮರೆತು ನಿಂತಿಗಳು ಜಾರಿದ ಸೀರೆ
ಕಾಡಿಸಿ, ಪೀಡಿಸಿ, ಬೇಡಿಸಿ ಮೈ ದಣಿದಿರೆ
"ಬೇಡ ಹೋಗೆ.." ಎಂದು ಸಿಡುಕಿದಾಗ ಮೊರೆ
"ಕ್ಷಮಿಸಿ ಬಾ" ಎಂದು ಕರೆವಳು ಬೀರಿ ನೋಟ ವಾರೆ
                                   ✍ ಸತೀಶ ಉ ನಡಗಡ್ಡಿ.

ಜೀವನದ ಗು(ಘೋ)ರಿ.

ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಳು

ಭೂಮಿ ಗುಂಡಗಿದೆ
ಸಿಗದೇ ಮತ್ತೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಿಯಾಳು,
ಇಂದಲ್ಲ ನಾಳೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ
ಬೀಳಲಾರಳೇ.....?
ಎಂದುಕೊಂಡು ಕಾದಿದ್ದ ದಿನ
ಅಂತೂ ಇಂದು ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತಲ್ಲೆ ಹುಡುಗಿ.

ಕಂಡು ಗಾಭರಿ-
ಗೊಂಡು ನಿಂತಿರುವೆ ನೋಡಿ ನನ್ನ;
ಹೊಸ ಲಂಗ, ರವಿಕೆ ತೊಟ್ಟು
ಬಂದ ಚಲುವೆ ಹೊಗಳ ಬೇಕಿದೆ ನಿನ್ನ:
ನಿಂತು ಕೇಳು  "ಒಲ್ಲೆ" ಎನುವುದ ಬಿಟ್ಟು
ಒಂದರಗಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಚಿನ್ನ.

ಗಾಳೀಲಿ ತೇಲಾಡುವ ಮುಂಗುರುಳು
ಕತ್ತಿನ ಸುತ್ತ ಬಳಸಿ,
ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಚಾಚಿದ ಕೇಶ ರಾಶಿ;
ವಾಹ್ ಸುಂದರಿ...
ರಸದುಟಿ, ಕಾಮಾಕ್ಷಿ,
ಕೈಲಿ ಐದೈದೆ ಬಳೆಗಳ ನಾದ.

ಅದಾವ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ
 ಪುಣ್ಯವೋ ಏನೋ
ಆ ನಿನ್ನ ಕೊರಳ ಮಣಿಯದು...?
ಎದೆಯ ಐಸಿರಿಯ ಮೇಲ್ಮೆರುಗೂ ಅದೇ.

ಇಳಿಬಿದ್ದ ಲಂಗವನ್ನೆತ್ತಿ ಹಿಡಿದು
ಹೊಕ್ಕಳ ಹೂ, ಬಳುಕೊ ಬಳ್ಳಿ
ನಡುವ ಮುಚ್ಚಿ ಅರ್ಧ,
ನೆರಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ ಕೈ ಬೆರಳಿಗೆ.

ಉಡುಗಿಕೊಂಡು ಬರುತಿದೆ
ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ನೀ ಹೋದಂತೆ
ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆಯೇ ಲಂಗ;
ಚೇತೋಹಾರಿ ಈ ಹೃದಯದ
ತರ ತರದ ರಸ ಭಾವಗಳನ್ನೆಲ್ಲ
ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಲಡಿಯಲಿ !!
ತಾತ್ಸಾರವೇ ಇಲ್ಲ ಈ ಭಾವಗಳಿಗೆ,
ಗೆಜ್ಜೆಯಾ 'ಜಲ್ ಜಲ್' ಸದ್ದಿರಲು ಮಧುರವಾಗಿ
ಮತ್ತೇನೂ ಬೇಡ ಸಾಕೆಂದಿವೆ ಭಾವ.

ಅಂತೂ 'ತಟ್ಟನೆ' ನಿಂತು,
'ಗರಕ್' ನೆ ತಿರುಗಿ,
'ಕಿಸಕ್'ನೆ ನಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಳು ಹುಡುಗಿ.
ಎಲವೋ ಬ್ರಹ್ಮ ..... ನೋಡಿಲ್ಲಿ,
"ಹೆಣ್ಣಿಗಂದ(ಧ)ವನು ಕೊಟ್ಟೆ,
ಗಂಡಿಗಾ(ಆ)ಸೆಯನು ಇಟ್ಟೆ"
ನಿನಗೆ ಆಟ. ಆದರೆ,
ನನ(ಮ)ಗೆ ಸಂಕಟ.
                             ✍ ಸತೀಶ ಉ ನಡಗಡ್ಡಿ

"!?"

ನಾನೇನು ? ನೀನೇನು ?

ಅವನೇನು ? ಇವನೇನು ?

ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಅವರೇ.

ನಾನೂ ತಪ್ಪೇ, ನೀನೂ ತಪ್ಪೇ,

ಅವನೂ ತಪ್ಪೇ, ಇವನೂ ತಪ್ಪೇ,

ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೆ.

ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪು,

ಆಡುವುದು ತಪ್ಪು,

ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಕಂಡು 

ಆಡುವುವರದೂ ತಪ್ಪು;

ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು

ಆಡಿದವರು ಆಡಿದರೆಂದು 

ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಹೇಳಿದವರಂತೂ

ಮಹಾನ್ ಘಾತುಕರೆ ಸರಿ.

ಅವರು ಮಾಡಿದರು,

ಇವರು ಆಡಿದರು,

ಇವನ್ಯಾವನೋ ಅದನ್ನು

ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ !!!

ಯಾವನೋ ಹೇಳಿದವನು

ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹಿತೈಷಿ: ಆದರೆ-

ಅವರೂ, ಇವರೂ ಈಗ ..?

ಬದ್ಧ ವೈರಿಗಳು. !!!!!!

ಅವರ್ಯಾಕೆ ಮಾಡಿದರು ?

ಅದು ಅವರ ತೆವಲು.

ಇವರ್ಯಾಕೆ ಆಡಿಕೊಂಡರು ?

ಅದು ಇವರ ತೆವಲು.

ಇವನ್ಯಾವನೋ ಮಧ್ಯವರ್ತಿ ಯಾಕಾದ ?

ಅದೇ ಅವನ ಜೀವನ. !!!!

     ✍ sun

ಮತ್ತೆ ಬರುವೆ ......ಸೂರ್ಯ(SUN)

ಹೋಗುತಿಹುದು ಕೊನೆಯ ಪಯಣ
ನೆರೆದ ನೂರು ಜನರ ಮಧ್ಯೆ,
ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಅಂತಿಮ ನಮನ
ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ.

ಅಳುತ ಕಳುಹಿದಿರೆಂದರೆ ನೀವು
ನನಗದೆಲ್ಲಿಯ ಶಾಂತಿ ...? ನೆಮ್ಮದಿ ..?
ಹರುಷದಿ ಕಳುಹಿರಿಂದೆನ್ನನು
ಮರುಜನ್ಮವಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವೆ.

ಉದಯಾಸ್ತಮಾನದ ನಡುವೆ
ಸುದೈವದ ಕೈಕೆಳಗೆ - ಅಂತೆ
ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಿ
ನಿಶ್ಚಿಂತನಾಗಿ ಹೊರಟಿರುವ ನಸುನಗುತ:

ತಂದೆ ಎಂದರೆ ನನಗಾದೀತು
ತೊಂದರೆ ; ಯಾಕೆಂದರೆ .....?
ನಾನಾಗಲಿಲ್ಲ ಆದರ್ಶ ತಂದೆ,
ಮತ್ತೆ ಬರುವೆ ಮಗನ ಮಗನಾಗಿ.

ಒಲವಿನೊಡಲ ಮಡದಿಯೇ
ಕ್ಷಮಿಸೆನ್ನನು ; ದಡ ಸೇರಿಸದೇ
ಭವ ಸಾಗರದ ನಡು ನೀರಿನಲ್ಲಿ
ದೂಡಿ ನಿನ್ನ ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟೆನು.

           - ಸತೀಶ ಉ ನಡಗಡ್ಡಿ

ಕವಿ ಕಂಡ ಭುವಿ