ದಲಿತ !!?

'ದಲಿತ ದಲಿತ' ಎಂದು

ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು 

ಮತಾಂಧರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ;

ಇನ್ನೂ ಅದೆಷ್ಟು ದಿನ 

ನಮ್ಮನ್ನು ಅಶಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸುವಿರಿ ?

ಹುರುಪು ತುಂಬಿ, 

ನಾವೂ ಮಾನವರೆಂಬ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ

ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಲು ಬರದೇ ನಿಮಗೆ ?

ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ

ಛಲವಿದೆ, ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಿದೆ,

ಅದಮ್ಯ ಅಭಿಮಾನದ ಕೆಚ್ಚು

ಎದೆಯೊಳಗೆ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯಾಗಿ

ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ ಹಗಲಿರುಳು -

ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನು "ದಲಿತ"ರೆಂದು

ಹಿಯ್ಯಾಳಿಸಬೇಡಿ..

'ದಲಿತ' ಎಂದರೆ ಯಾರು ?

ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವನೆ ?

ದೌರ್ಜನ್ಯ ; ಯಾವ ದೌರ್ಜನ್ಯ ?

ಯಾರಿಂದ ದೌರ್ಜನ್ಯ ?

ಹೊಸದೊಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ 

ನೀಡಬೇಕಿದೆ ನಮಗಿನ್ನು :

'ದಲಿತ' ಎಂಬುದಕೆ.

✍ ಸತೀಶ ಉ ನಡಗಡ್ಡಿ

ಗರ್ಭದೊಳಗಿನ ಸ್ವರ್ಗ

ನನಗೊಂದೆ ಜನ್ಮ ಸಾಲದಮ್ಮ

ನಿನ್ನ ಋಣವ ನಾನು ತೀರಿಸಲು;

ಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಪದಪುಂಜ ಸಾಲದಮ್ಮ

ನಿನ್ನ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿ ಹಾಡಲು.

ಅನ್ನಂತ ನೋವುಗಳನುಂಡು

ಸಾಂತ್ವನದ ಸೋಲನುಂಡು ..

ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತೆ ನೀ ನೋವಿನ ಗಂಟು !

ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ನೀನಿಲ್ಲದೇ ಏನುಂಟು ?

ನನಗೆ ಯಾವ ದೇವರಿಲ್ಲ,

ನೀನೇ ಇರುವಾಗ ಯಾಕೆ ಅವೆಲ್ಲ ?

ನವಮಾಸ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗೆದೆಯಲ್ಲ,

ಆ ದೇವರಾರೂ ನಿನಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಲ್ಲ.

ನಿನ್ನ ಗರ್ಭದ ಒಳಗಿನ ಸ್ವರ್ಗ

ಆಗರ್ಭ ಶ್ರೀಮಂತನಾದರೂ ಶೂನ್ಯ.

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ-ಮಮತೆಯಲಿಲ್ಲ ವರ್ಗ

ಅಮ್ಮ, ಅವ್ವ, ತಾಯಿ - ನೀ ಅನನ್ಯ.

                                                 ✍ ಸತೀಶ ಉ ನಡಗಡ್ಡಿ.

ಮೋಹಿ ಕವಿ.

ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದಲಿ ಕುಳಿತು

ಈ ಜಗವನ್ನೆ ಮರೆತು !

ಮಾತಿಗೆ ಮಾತು ಸಾಗಿತಲ್ಲ

ಕೈ ಬೆರಳುಗಳು ಹೆಣೆದವಲ್ಲ.

ಬಣ್ಣ ಬಳಿದ ಕಾಲುಬೆರಳು

ಏನೋ ಬಯಸಿದಂತಿವೆ,

ಮೂಗ ಮೇಲಿನ ರತ್ನದ ಹರಳು

ಅದನ್ನೇ ಪುನರುಚ್ಛರಿಸಿದೆ ಹೂವೆ.

ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆದ ಮನಕೆ

ಅಪ್ಪನ್ನು ನೀಡಿದ ಮೇನಕೆ ;

ಕಪ್ಪನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೃಷ್ಠಿ ನೆಟ್ಟು

ಸುಮ್ಮನೆ ತೋರುವೆ ಸಿಟ್ಟು.

ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ

"ಹೂಂ.."ಗುಟ್ಟುತಿರುವ ನಲ್ಲೆ :

ನಿನ್ನ ತೋಳಹಾರವ ನನಗೊಪ್ಪಿ-

ಸಿ ಮೂಗಿಗೆ ಮೂಗನುಜ್ಜುವೆಯಲ್ಲೆ.

ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿಗೊಟ್ಟು

ನಾ ತಿಳಿದ ಮನದಾಳ ಎಷ್ಟು ?

ಒತ್ತಿ ಬಂದಾಸೆಯ ತೋರದಿರಲೇ ,

ತುಟಿಯ ಮುದ್ರೆಯನೊತ್ತೆ ಬಿಡಲೇ ?

ಮತ್ತೆ "ಹೂಂ" ಗುಟ್ಟುವೆ

ನಾನೂ "ಹೂಂ" ಗುಟ್ಟುವೆ

"ಊಹುಂ" ಎಂದು ನೀ ಕುಳಿತೆ

ಮುಗಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆನು ನಾ ಕವಿತೆ.

   ✍ ಸತೀಶ ಉ ನಡಗಡ್ಡಿ

ನಾ ಬರುವೆ ನಿನಗಾಗಿ

ಅವಳೆಂದರೆ..

ಅವಳೆಂದರೆ.....

ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಅಂಗಳದ ಕಸ ಗುಡಿಸಿ,
ಹೊಸ್ತಿಲಿಗೆ ನೀರು ಚುಮುಕಿಸಿ,
ತುಳಸಿ ಕಟ್ಟೆಗೆ ಪೂಜಿಸಿ,
ಪಾಕ ಕೋಣೆಯೊಳಗಿನ
ಸ್ಟೋವ್-ಪಾತ್ರೆ , ಅಕ್ಕಿ-ಬೇಳೆ,
ಸಕ್ಕರೆ-ಉಪ್ಪು-ಖಾರ-ಹುಳಿ-
ಗಳ ಗೆಳತಿಯಲ್ಲ.
ಅವಳೆಂದರೆ ,
ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿನ ತುತ್ತು ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೂ
ಅಮೃತವನ್ನೆ ಬೆರೆಸಿ, ಉಣಿಸಿ, ಬೆಳೆಸುವ
ಶಕ್ತಿ ದೇವತೆ.

ಅವಳೆಂದರೆ.....
ಹಿತ್ತಲ ಕಡೆಯ ಮೂರು
ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನೀರು
ಹಂಡೆಯನಿಟ್ಟು , ಸೌದೆಯ ತುರುಕಿ,
ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ಸುರಿದು , ಕಡ್ಡಿ ಗೀರಿ,
ಉರಿದು ಕೆಂಡವಾಗಿ, ಆರಿ ಬೂದಿಯಾಗಿ,
ಷರ್ಟು-ಪ್ಯಾಂಟು-ಟೈ-ಕರ್ಚೀಪು
ಗಳ ಕಸೂತಿ ಕೆಲಸದವಳಲ್ಲ.
ಅವಳೆಂದರೆ ,
ಅನು ದಿನದ  ಆನಂದ ಸಂತೋಷವೂ
ತನ್ನದೆಂದೆ ಭಾವಿಸಿ, ಲಟಿಕೆ ತೆಗೆವ
ತಾಯಿ-ಮಡದಿ-ಪುತ್ರಿ- ದೈವ.

ಅವಳೆಂದರೆ......
ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯ
ನಗ್ನಳಾಗಿ, ತುಟಿಗೆ ತುಟಿಯಿಕ್ಕಿ , ಬಾಹುಗಳೊಳಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿ,
ಮಾಂಸ ಮುದ್ದೆಯ "ಮೈ-ದಾನ" ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು
ಹಾಸಿಗೆ-ದಿಂಬು-ಹೊದಿಕೆಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಿ,
ತಾರಕಕ್ಕೇರಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ,
ಕಾಮ ತೃಷೆ ನೀಗುವ ಬೊಂಬೆಯಲ್ಲ.
ಅವಳೆಂದರೆ ,
ಅವಳೇ,.... ಹೌದು ಅವಳೇ
ಸ್ತ್ರೀ  ಸ್ತ್ರೀ  ಸ್ತ್ರೀ  ಸ್ತ್ರೀ
ಪ್ರತೀ ಹುಟ್ಟಿನ ಮೂಲ
ಸೃಷ್ಠಿಯ ಮೂಲ - ಸೃಷ್ಠಿ ದೇವತೆ.
                        ✍ ಸತೀಶ ಉ ನಡಗಡ್ಡಿ

ಸಿಹಿ ಜೇನು

ಬಾ ನೋಡೋಣ ಜೊತೆಯಾಗಿ
ಹೂ, ಬಣದ ಪಾತರಗಿ-
ತ್ತಿಯ: ಕಣ್ಣು ಚಂದ, ಬಣ್ಣ ಚಂದ ;
ಹೂ ಪಾತರಗಿತ್ತಿಗಳೊಳಗೆಲ್ಲ ನೀ ಚಂದ.

ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟ ಈ ತುಟಿ
ನಿತ್ಯವೂ ಆ ಜೇನನೆ ಮೀಟಿ-
ಮನ ಹೂ ಬಣದಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಿನ್ನೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ,
ತಬ್ಬಿ ನಿಂದಿಹೆನು ಬಣವೆ ನೀನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ.

ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಸವಿದ ಮೊದಲ
ಜೇನ ಸಿಹಿಯನುಭವಿಸಿದ ತೊದಲ-
ಕ್ಷಣ, ಮರೆಯಬೇಕೆ ಸಹಜವಾಗಿ !
ಇರಲಿ ಸಾಯುವರೆಗೆ ನೆನೆದಾಗಲೂ ಹೊಸದಾಗಿ.

ಕಣ್ಣೊನಗಿ ಬತ್ತಿ ಹೋದರೂನು
ಆ ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಮುಖದ ಬಿಂಬವನು-
ಮರೆತೀತೆ !!? ಹೇಳು ಓ ಹುಡುಗಿ;
ಬರುವೆ ಅದೆಂದು ನನಗೆ ವಧುವಾಗಿ ?

   ✍ ಸತೀಶ ನಡಗಡ್ಡಿ